Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Perswazje - Jane Austen - recenzja - Zysk i S-ka

  Właśnie przypomniała mi się pewna rozmowa w pracy, podczas której wypowiedziałem - ,,Jak możesz nie znać Jane Austen?!” . Wredne? Pyszałkowate? Nie wiem. Wiem natomiast, że Jane Austen ma gwarantowane miejsce wśród największych pisarzy. Urodzona w 1775, a zmarła w 1817 r. autorka ,,Dumy i uprzedzenia” to postać tak ikoniczna, że sportretowano ją nawet w campowych ,,Legends of Tomorrow” (swoją drogą - ten serial właśnie się zakończył i w najbliższej przyszłości nie omieszkam poświęcić mu paru zdań). Jak to stało, że znów mówimy o madame Jane i jej ostatniej powieści - ,,Perswazje”? Ano Netflix w bieżącym roku te dzieło zekranizował (oglądał ktoś?). Jak widać, zestawienie Jane Austen z Mickiem “Heatwavem” Rorym wcale nie jest aż tak absurdalne; popkultura raz po raz sięga po kulturę wysoką (może to i dobrze?). Ja netfliksowej wersji nie oglądałem i nie zamierzam, ale z przyjemnością przeczytałem oryginał (i już tutaj dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka za mój recenzencki egzemplarz <3)

Usagi Yojimbo. Powrót - Recenzja

 


          Dzięki Egmontowi jesteśmy praktycznie na bieżąco z przygodami Usagiego. Najnowsze wydania – zgodnie z komiksowy standardami – są w pełni kolorowe. Nie są też tak grube jak dotychczasowe czarno-białe księgi.

          Czasy są tak ciężkie i napięte, że nie sposób uciec przed pewnymi nawiązaniami…  Długouchy ronin towarzyszył mi podczas obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa; a teraz podczas wojny w sąsiednim kraju. Jest jeszcze inne nawiązanie – rok temu recenzowałem Yojimbo, gdy z nowotworem zmagał się mój teść; teraz historia zatoczyła koło, a w nowotworem mierzy się mój ojciec. Wspominam o tym nie bez kozery – raptem kilka dni temu pożegnaliśmy Krzysztofa Tymczyńskiego – ważną osobę w polskim fandomie DC, redaktora DCManiaka. Odszedł w młodym wieku  - właśnie z powodu choroby nowotworowej. Strasznie dużo tego ostatnio – dbajcie więc o siebie i nie ignorujcie rutynowych badań, Kochani!

          Wracając do ,,Powrotu” – całość składa się z trzech części (dwie pierwsze są jednorozdziałowe; ostatnia – czterorozdziałowa). Usagi wraca w swe rodzinne strony. Kraina znajduje się pod władaniem pana Hikiji, który lata temu pokonał pana Mifune (nasz główny bohater był jego poddanym).

Długouchy ronin beztrosko wkroczył do swojej rodzinnej ziemi nie zdejmując oznaczeń pana Mifune. Stał się więc celem wrogości samurajów pana Hikiji oraz strachu mieszkańców… Czyżby taki los czekał też Ukraińców? Daj Boże, aby nie!


Dotarłszy do rodzinnej wioski, Usagi spotkał młodzieńczą miłość Mariko poślubioną swemu rywalowi Kenichiemu. Razem z Kenichim stawił czoła politycznej intrydze roninów po panu Mifune, którzy w celu zaszkodzenia panu Hikijiemu, chcieli poświęcić życie mieszkańców rodzinnej wioski Usagiego.  Wojnna partyzancka? Echh… O tym też często ostatnio słyszymy.

Warto jeszcze wspomnieć, że Usagi spotkał też swojego syna – Jotaro (który żyje w przekonaniu, że jego ojcem jest Kenichi) oraz swego mistrza Katsuichiego. Emocjonalny rollercoaster.

          Ci którzy lubią ciekawostki z japońskiej kultury – dzięki temu tomikowi poszerzą swoją wiedzę o tradycyjnych matach trzcinowych tatami oraz o japońskich herbach rodowych – monach.

          Usagiego Yojimbo nieprzerwanie polecam. Seria od lat utrzymuje się na tym samym wysokim poziomie; a w obecnych trudnych czasach – Usagi pokazuje, że warto być przyzwoitym, szlachetnym i empatycznym. Potrzebujemy takich wzorców.

Dziękuję Wydawnictwu Egmont za egzemplarz do recenzji. 

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń