Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Perswazje - Jane Austen - recenzja - Zysk i S-ka

  Właśnie przypomniała mi się pewna rozmowa w pracy, podczas której wypowiedziałem - ,,Jak możesz nie znać Jane Austen?!” . Wredne? Pyszałkowate? Nie wiem. Wiem natomiast, że Jane Austen ma gwarantowane miejsce wśród największych pisarzy. Urodzona w 1775, a zmarła w 1817 r. autorka ,,Dumy i uprzedzenia” to postać tak ikoniczna, że sportretowano ją nawet w campowych ,,Legends of Tomorrow” (swoją drogą - ten serial właśnie się zakończył i w najbliższej przyszłości nie omieszkam poświęcić mu paru zdań). Jak to stało, że znów mówimy o madame Jane i jej ostatniej powieści - ,,Perswazje”? Ano Netflix w bieżącym roku te dzieło zekranizował (oglądał ktoś?). Jak widać, zestawienie Jane Austen z Mickiem “Heatwavem” Rorym wcale nie jest aż tak absurdalne; popkultura raz po raz sięga po kulturę wysoką (może to i dobrze?). Ja netfliksowej wersji nie oglądałem i nie zamierzam, ale z przyjemnością przeczytałem oryginał (i już tutaj dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka za mój recenzencki egzemplarz <3)

Ślepnąc od świateł (2018-) 1 sezon


Ślepnąc od świateł (2018-) 1 sezon
gatunek: thriller


Gdy następnym razem wybiorę się do Warszawy, z pewnością jeszcze bardziej będzie mnie odrzucać to miejsce. Może w końcu jednak spadnie jakiś deszcz i zatopi to miasto ? Razem z całym jego zepsuciem ? Tylko zostawcie otwarte słoiki, deszczówka może się przydać…


Prosto z mostu – „Ślepnąc od świateł” to solidny polski serial kryminalny na podstawie książki Jakuba Żulczyka o tym samym tytule. Osobistego odniesienia do książki nie mam, oceniam zatem z punktu widzenia przeciętnego telewidza HBO – warto zapoznać się z produkcją, gdyż obok pierwszego sezonu „Belfra” (w którym notabene pan Żulczyk również maczał palce) jest to moim zdaniem jedno z najlepszych dzieł ostatnich lat, jakie powstało w naszym pięknym kraju. To historia o kilku przedświątecznych dniach z życia warszawskiego dilera, który próbuje uporządkować swoje sprawy, ale jak zwykle nic nie idzie tak, jak powinno. Opowieść przesycona wulgaryzmami, ciężkim klimatem, oraz kilkoma wyrazistymi postaciami (świetne kreacje aktorskie, przede wszystkim Roberta Więckiewicza i Jana Frycza, który w każdej swojej scenie kradnie show). Kamil Nożyński w swoim debiucie wypada przyzwoicie jako główny bohater, chociaż czasem nie miałem pewności, czy jego brak emocji i wyprane z uczuć recytowane kwestie to element zagranej postaci czy słabe aktorstwo – ale niech będzie to pierwsze. Co prawda w tej całej dobrze opowiedzianej historii, zahaczającej momentami o klimat „Fight Clubu”, pojawiają się sceny nieco przerysowane i przesadzone, jakby wyjęte z filmów Vegi, ale na szczęście serial jako całość intryguje do samego końca. Świetnie wypada muzyka – kilka scen zapada dzięki niej w pamięć na długo (Myslovitz rządzi - jak zawsze, a dialogi mogłyby być głośniejsze – jak zawsze). Zresztą sam reżyser, Krzysztof Skonieczny, przyczynił się do tego podwójnie, gdyż osobiście pojawia się na ekranie w drugoplanowej roli pewnego „sztywniutkiego” rapera – i pokazuje że po drugiej stronie kamery również zna się na rzeczy.


Polecam „Ślepnąc od świateł” każdemu, kto potrafi docenić dobry, polski serial i komu niestraszna łacina podwórkowa w ilościach hurtowych. Bo, choć serial nie jest bez wad, to jest to z pewnością czołówka polskich produkcji telewizyjnych. Nawet jeśli jesteś słoikiem.

Źródło zdjęcia: https://www.antyradio.pl/Film/Recenzje/Slepnac-od-swiatel-nowy-polski-serial-HBO-RECENZJA-odc-1-3-26444

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń