Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Zwycięstwo - recenzja - EGMONT

Rosyjska agresja na Ukrainę w każdym z nas odbiła swoje piętno. Każdy z nas w jakiś sposób przeżywał to co działo i dzieje się za naszą wschodnią granicą. Nic dziwnego zatem, że znalazły się osoby, które uczucia te przelały na karty komiksu. Tak powstał zbiór komiksowych opowieści „Zwycięstwo”. Znajdziemy tutaj dziewięć mniej lub bardziej znanych historii ze wschodniego frontu. Przypomnimy sobie np. postaci fikcyjne jak „Duch Kijowa”, który napawał strachem rosyjskich lotników, zobaczymy przygodę traktorka, który holował czołg, weźmiemy udział w obronie Wyspy Węży czy też poznamy drogę kradzionej lodówki na tereny Syberii. Każda z opowieści ma inny wydźwięk, styl artystyczny, ton wydarzeń. Znajdziemy tutaj zarówno trochę baśni, fantastyki jak i realnej walki. Oczywiście każdy z komiksów ma wydźwięk propagandowy czego oczywiście należało się spodziewać po tego typu tytule. Znajdziemy tutaj propagandowe historie ku pokrzepieniu serc, obrazujące bohaterską walkę z najeźdźcą, jak i ośmies

"W wieku odlotowym" Józef Baran

 



Nie pamiętam kiedy ostatnio czytałem poezję współczesną... Ostatnim tomikiem z jakim miałem styczność był bodajże ,,Na ganeczku snu" Ernesta Brylla; toteż z ciekawością sięgnąłem po najnowszy zbiór poezji Józefa Barana - ,,W wieku odlotowym" - od wydawnictwa Zysk i S-ka.

Józef Baran to ur. w 1947 poeta oraz laureat Nagrody Fundacji im. Kościelskich. Jego liryka może być znana szerszym odbiorcom dzięki muzycznym adaptacjom Starego Dobrego Małżeństwa, grupy Pod Budą, Beaty Paluch, czy Hanny Banaszak. Wiersze Barana zostały przełumaczone na 20 języków, m.in. angielski, hebrajski, niemiecki, rosyjski, szwedzki i hiszpański.

Najnowszy tomik jego poezji został podzielony na 7 części. Każda z nich porządkuje, jeśli można tak powiedzieć, tematycznie – utwory z lat 2015-2020.

Część pierwsza: ,,Inna historia" –to głównie poetyckie obrazy piękna przyrody.
Część druga: ,,Nikt nic nie wie" – to filozoficzne refleksje m.in. o przemijaniu.
Część trzecia: ,,Odwaga szczerości" – to zbiór na temat otaczających autora ludzi (m. in. polityków) i społeczeństwa.
Część czwarta: ,,Nauczycielka gry na fortepianie" – krótkie impresje autora na temat twórczości innych.
Część piąta: ,,Chce się żyć" – to głównie erotyki, choć mamy tu też refleksję o wierze czy o pandemii koronawirusa.
Część szósta: ,,Niedziela. Słońce zagląda do szpitala" – to przede wszystkim bardzo osobiste teksty o chorobie, cierpieniu, umieraniu, niewątpliwie inspirowane hospitalizacją autora.
Część siódma: ,,Déjà vu" – to taka ,,klamra" – wspomnienia autora z rodzinnego Borzęcina, ale i kolejne wskazanie na teraźniejszość i zajmującą opinię międzynarodową pandemię...

Wszystkie wiersze w tomiku są typu białego – nie ma w nich rymów ani znaków interpunkcyjnych. Baran operuje lirycznymi miniaturami, czasami też grami słownymi; przy pomocy słów odtwarza poszczególne spotkania, rozmowy, refleksje filozoficzne.

Z całą pewnością Józef Baran to poeta uznany i nieprzypadkowy. Nie chce też ,,na siłę" nikogo naśladować:
,,i niechaj Baran
 Baranem
 pozostanie na amen
 nie wycofuje się z Barana rakiem
 by być Miłoszem Szymborską
 czy broń Boże
 Barańczakiem" (otwierająca tomik ,,Inwokacja").

Jednakowoż z pewnością nie jest to też poezja ,,dla każdego". Warto ją czytać i sprawdzić czy wiersze białe do nas przemawiają.

Moja ocena: 7/10.

Dziękujemy wydawnictwu Zysk i S-ka za udostępnienie egzemplarza do recenzji.


 

 

 

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń