Przejdź do głównej zawartości

Polecane

"Sługa honoru" Adam Przechrzta

      Drugi tom cyklu Materia Sekunda to powieść, na którą czekałam z niecierpliwością. Pierwsza część tj. „Sługa krwi” zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Historia skończyła się w tak emocjonującym momencie, że oczekiwanie na kolejny tom było nie do zniesienia. „Sługa honoru” od pierwszych stron łapie i kontynuuje ten sam poziom napięcia.     Już na wstępie miałam wrażenie, że podział na tomy nie znajduje odzwierciedlenia w treści. Zwykle wdrażamy się w fabułę powoli a najważniejsze wątki są wspomniane, więc łatwo odnaleźć się na nowo w sytuacji. W tym wypadku z marszu jest się wrzuconym w wir akcji, która toczy się tak jakby był to kolejny rozdział a nie cały tom. Dlatego radzę czytać oba tomy, jeden po drugim albo przypomnieć sobie ostatnie rozdziały „Sługi krwi” przed lekturą „Sługi honoru”, aby uniknąć oszołomienia.     Styl powieści jest taki sam jak w poprzednich częściach. Mamy dużo magii, pojedynków na śmierć i życie oraz intryg. Przed Olafem stawiane są kolejne wyzwania a o

"Pułapka Tesli" Andrzej Ziemiański


"Pułapka Tesli"
Andrzej Ziemiański
Fabryka Słów

„Pułapka Tesli” Andrzeja Ziemiańskiego to zbiór pięciu opowiadań, zahaczających o science-fiction, kryminał, thriller oraz horror. Od razu powiem, że każdej historii daleko do doskonałości, mimo to intrygują one na tyle, aby czytało się z zaciekawieniem. Mamy więc tutaj krótki horror - swoistą „creepy pastę”, z dość przewidywalnym zakończeniem, następnie opowieść o policjantce ścigającej domniemanego zabójcę kobiet – szybko zrobi się dziwnie i nieszablonowo, ale groteskowość fabuły wcale nie jest tutaj wadą – wręcz przeciwnie. Później przejdziemy do opowiadania tytułowego – „Pułapka Tesli” skupia się na przeplataniu teraźniejszości z przeszłością oraz na ukazaniu relacji Tesli z innymi wynalazcami tamtego okresu. Tutaj akurat spodobało mi się odzwierciedlenie prawdziwych postaci i wydarzeń oraz ich wiarygodne osadzenie w fikcyjnej historii – widać, że autor odrobił pracę domową z dziedziny piorunów kulistych. Poza tym pojawi się też pewien płatny zabójca, otrzymujący zlecenie zlikwidowania tytułowego geniusza, lecz aby tego dokonać konieczna będzie podróż w czasie – więcej nie zdradzę. Lecimy dalej, opowieść o przyszłości z motywami rodem z „Terminatora” – młody chłopak ochraniany przez dwójkę nieznajomych, który jest zbyt ważny, aby zginąć. Na zakończenie pozostaje opowiadanie traktujące o lekarzu-cudotwórcy, ratującym beznadziejne przypadki w klinice psychiatrycznej, korzystającym ze świata snu niczym w „Incepcji”. Tutaj zadamy sobie pytanie o granice ludzkiego umysłu zarówno na jawie jak i we śnie. 

Wszystkie historie łączy przeplatanie wielu ram czasowych, motyw Wrocławia, przewijającego się choćby nieśmiało w tle, wszystkie też (może z wyjątkiem pierwszej) w moim odczuciu rozwijają się w ciekawym kierunku, niejako żyją własnym życiem – nie wiadomo, w którą stronę historie te nas zaprowadzą. Niestety, co już takie fajne nie jest, wszystkie historie po przeczytaniu nie satysfakcjonują w wystarczającym stopniu. Zupełnie jakby zakończenie było zbyt otwarte, albo zbyt enigmatyczne, albo w ogóle zastanawiamy się, czemu tak naprawdę miała służyć ta historia. Dodatkowe zarzuty jakie mam to zbyt płascy i bezpłciowi bohaterowie (z nielicznymi wyjątkami) oraz nierówne dialogi, w najgorszych momentach osiągające poziom „Trudnych spraw” – szczytem są wielokrotne powtórzenia tej samej informacji jakby czytelnik nie był w stanie zapamiętać tego, co przeczytał na poprzedniej stronie. 

Dobra, wystarczy, już, bo wyjdzie, że się czepiam, a tak naprawdę czerpałem z tej książki przyjemność. To jest lekturą w sam raz na podróż pociągiem, którą pochłaniamy z zaciekawieniem, by po jej ukończeniu wysiąść na końcowej stacji i o niej zapomnieć. Chyba, że traficie do Wrocławia...

Za książkę dziękujemy Wydawnictwu Fabryka Słów.

Zobacz również:
- "Toy Wars" Andrzej Ziemiański 

Cykl "Szermierz Natchniony":
1) "Virion. Zamek"

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń