Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Mix Tura - Muduko

  Życie pokazało, że w pracy mogą od nas wymagać wielu różnych i dziwnych rzeczy. Nic nie przebije jednak tego co spotka nas w grze Mix tura. Oto bowiem wcielamy się w niej w gobliny, które testują dla Wiedźmy przeróżne eliksiry. Nie oszukujmy się, nie uświadczymy tu żadnych zasad BHP, ba co więcej – większość płynów, które wypijemy przenoszą nas na „tamten świat”. Ale spokojnie, niejednokrotnie wrócimy do żywych. N wstępie rozgrywki każdy z graczy otrzymuje cztery eliksiry, jeden zabójczy i trzy bezpieczne (w późniejszym czasie stosunek ten zmieni się na jeden do jednego) oraz pojedyncze antidotum. Ustawiamy je rewersem do góry. Podczas swojej tury gracz ciągnie kartę ze stosu i odczytuje instrukcję w niej zawartą. Każdy z graczy, którego dotyczy odczytany tekst pije jeden ze swoich eliksirów. Jeżeli wybrał bezpieczny może spać spokojnie (do czasu), jeżeli ten drugi to… no cóż odwraca swoją kartę goblina na stronę ducha. Od teraz nie pije eliksirów, jednak gdy przyjdzie jego kolej n

Cień Utraconego Świata - James Islington - Fabryka Słów

 


Magia, z czym to słowo może się nam kojarzyć? Dar, siła, potęga, umiejętność, zdolność? Zdecydowanie posługiwanie się magią jest czymś wyjątkowym. Ciężko przypomnieć mi sobie jakąkolwiek książkę, w której magowie nie byli darzeni szacunkiem, czy to przez ich wiedzę, umiejętności, czy siłę. James Islington w swojej debiutanckiej powieści „Cień Utraconego Świata”, rzuca nas do rzeczywistości, w której tzw. „obdarzeni” są raczej marginalizowani, dyskryminowani.

Powieść przedstawia nam historię Daviana, ucznia jednej ze szkół dla „obdarzonych”. Powiedzmy sobie wprost, nasz główny bohater nie radzi sobie z magią, nie potrafi z niej korzystać, a zbliżające się egzaminy zadecydują o jego przyszłości. Wynik pozytywny pozwala na dalsze kształcenie i rozwój. Negatywny zaś skutkuje całkowitym odebraniem mocy i zostaniem Cieniem, jednostką jeszcze bardziej odtrąconą przez społeczeństwo niż Obdarzeni. W wyniku dziwnych zbiegów okoliczności Davian musi wyruszyć w niebezpieczną podróż. Podróż niebezpieczną, bo nie dość, że jako Obdarzony musi się ukrywać na każdym kroku, to jeszcze nieznana siła poluje na młodych uczniów magicznego rzemiosła.

Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że mamy tu do czynienia z typową historią „od zera do bohatera” i powieść w niczym nas nie zaskoczy. Przyznam, że sam tak myślałem. Nic bardziej mylnego. W tej powieści nic nie jest oczywiste, autor zapewnia nam wiele twistów fabularnych, a niejedna sytuacja może zaskoczyć czytelnika. Przygotujcie się na masę spisków i kawał mrocznej opowieści.

W trakcie rozwoju fabuły czytelnik stopniowo poznaje kolejne meandry stworzonego przez Islingtona świata. Kolejne informacje o krainach, historii, obyczajach przekazywane są nam małymi porcjami. Autor nie rzuca nas na głęboką wodę, gdzie na samym wstępie mamy natłok wiedzy, która miesza nam się już po kilku chwilach. Zamiast tego możemy nacieszyć się poznawanym światem oraz stopniowo go rozbudowywać o nowe wątki i informacje. Pozwala to nie tylko poukładać sobie wszystko w głowie, ale również lepiej zrozumieć mieszkańców tego świata.

Zaletą powieści są również przedstawieni bohaterowie. Poza Davianem i jego przyjaciółmi, poznajemy mnóstwo postaci. Postaci, które swoim charakterem, postępowaniem i myśleniem idealnie odwzorowują różnorodność panującą w przedstawionym świecie.

"Cień Utraconego Świata" zachwyca swoją złożonością, ciekawym światem, nieszablonowym podejściem do magii. Fabuła mimo, że początkowo wydaje się być kolejną przygodą „od zera do bohatera” niejednokrotnie potrafi zaskoczyć. Powieść po prostu wciąga, wystarczy się w nią trochę zagłębić i po prostu z zapartym tchem będziecie poznawać kolejne losy Daviana. Aż ciężko uwierzyć, że ta powieść to debiut Jamesa Islingtona.

Dziękujemy wydawnictwu Fabryka Słów za udostępnienie egzemplarza książki do recenzji.

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń