Przejdź do głównej zawartości

Polecane

"Sługa honoru" Adam Przechrzta

      Drugi tom cyklu Materia Sekunda to powieść, na którą czekałam z niecierpliwością. Pierwsza część tj. „Sługa krwi” zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Historia skończyła się w tak emocjonującym momencie, że oczekiwanie na kolejny tom było nie do zniesienia. „Sługa honoru” od pierwszych stron łapie i kontynuuje ten sam poziom napięcia.     Już na wstępie miałam wrażenie, że podział na tomy nie znajduje odzwierciedlenia w treści. Zwykle wdrażamy się w fabułę powoli a najważniejsze wątki są wspomniane, więc łatwo odnaleźć się na nowo w sytuacji. W tym wypadku z marszu jest się wrzuconym w wir akcji, która toczy się tak jakby był to kolejny rozdział a nie cały tom. Dlatego radzę czytać oba tomy, jeden po drugim albo przypomnieć sobie ostatnie rozdziały „Sługi krwi” przed lekturą „Sługi honoru”, aby uniknąć oszołomienia.     Styl powieści jest taki sam jak w poprzednich częściach. Mamy dużo magii, pojedynków na śmierć i życie oraz intryg. Przed Olafem stawiane są kolejne wyzwania a o

"Licząc gwiazdy" Urszula Jaksik

 


"Licząc gwiazdy"
Urszula Jaksik
Wydawnictwo Zysk i S-ka
Poznań 2020 

Nie wiem jak u Was, ale ja mam za oknem ewidentną jesień. Leje jak z cebra, wieje szalenie mocno, a ja uaktywniłam już wszystkie jesienne gadżety. Lampioniki, świeczki, kocyki – wróciłyście do łask. Litrowy kubek na ulubioną herbatę i jeden wieczór z „Licząc gwiazdy” – była to cudowna przygoda. Idealna na odchodzące lato.

Ta książka to historia, która łapie za serce. Jest taka bliska, prawdziwa, odpowiednio skomponowana, swojska i nieprzesadzona. Jej lektura oczyszcza czytelniczą duszę – bo warto łapać chwile, warto gonić za marzeniami, mimo tak wielu zaskakujących kłód pod nogami. Nigdy nie jest za późno na uśmiech, szczerą rozmowę, uczucia i walkę z samotnością. Zawsze jest iskierka nadziei, która świeci i rozpala, by działać, zdobywać, próbować i chcieć być sobą. Czasem trzeba postawić wszystko na jedną kartę. Choć nie należę do osób ryzykujących, wiem, że warto się przełamać  i próbować, próbować, próbować :) Myślę, że dla wielu z Was - osób, które doceniają literaturę obyczajową, będzie to ciepła opowieść, która rozgrzeje Was do działania i podejmowania właściwych decyzji.

Główna bohaterka - Magda, wraca wraz ze swoim synem do Polski. Wiele nowych dróg, drogowskazów i zakrętów przed nią. Bilet z Islandii na stare śmieci to dla niej wehikuł czasu. Trudno jest jej jednak zdecydować, czy chce zniknąć w przeszłości, żyć teraźniejszością, czy lecieć z nowymi planami w przyszłość. Bycie w wielu miejscach jednocześnie nie wchodzi w grę, a szkoda. Madzia czuje się przeokropnie samotna. Jej mąż – Konrad, jest bezustannie nieobecny. Choć jego starania zasługują na uznanie, to liczy się jednak bliskość, pomocna dłoń i bycie obok. Najzwyklejsze potrzeby zostają tutaj zachwiane, co sprawia, że kobieta jest zagubiona. W tym worku ze znakami zapytania i wątpliwościami znajduje się Michał. Przecudowny Michał!

Oprócz miłosnych zmagań, Magda stawia czoła rodzinnym sekretom. Czuje potrzebę odnalezienia swoich korzeni i tym sposobem własnego ja, o które walczy na każdym kroku. „Licząc gwiazdy” to jej poszukiwanie szczęścia, odkrywanie siebie i podążanie własną drogą – trudną, ale jedyną w swoim rodzaju.

Uwielbiam od czasu do czasu zatopić się w lekkim piórze i wciągającej fabule. Kocham czuć wypieki na twarzy i kibicować bohaterom, z którymi zdążyłam się zżyć i zacząć im kibicować. Do tego gwarantuję Wam, że autorka nauczy Was, że to, co posiadacie, jest niewyobrażalnie ważne. Czasem mało potrzeba do szczęścia, a my błądzimy w poszukiwaniach zbyt wielu atrakcji, mając spokój na wyciągnięcie ręki.

Za książkę dziękujemy Wydawnictwu Zysk i S-ka.

 

 

 

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń