Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Świat Akwilonu. Magowie, tom 2: Eragan. Recenzja

  No, to po raz kolejny udajemy się do Świata Akwilonu! Przyznam, że przegapiłem tom 1, więc “Eragan” to moje pierwsze zetknięcie się z serią “Magowie”. W tomie 2 serii głównym bohaterem jest młody czarodziej o imieniu Eragan, który, mimo swojej niecierpliwości i lekkomyślności, emanuje autentycznością. Jego niebezpieczne eksperymenty z magią prowadzą do kolejnych przygód, które w finale zaskakują swoją konkluzją. Śledzimy losy Eragana i jego towarzyszy, którzy wyruszają do siedziby Zakonu Cieni, co zwiastuje wiele niebezpieczeństw i tajemnic. Jednym z mocnych punktów tej części jest szczegółowe wprowadzenie do magicznych run, co nadaje światu przedstawionemu większą głębię i wiarygodność. Niemniej jednak, niektóre wątki fabularne wydają się być powielaniem schematów znanych z innych serii, co może nieco osłabić świeżość tej historii (Nicolas Jarry, który w “Krasnoludach” nieraz sięga do długich partii opisowych tutaj jest jednak nieco bardziej powściągliwy). Eragan, mimo wszystko, jak

"Cień judasza" Anna Kusiak

 


Recenzja przedpremierowa.
Premiera: 16.03.2021

Kolejny kryminał na mojej czytelniczej drodze. Mam nadzieję, że nie macie dość, kiedy już po raz kolejny staram się Was zachęcić do czytania tytułu z tej kategorii. Lubię tajemnicę, dobrze skonstruowanych bohaterów i ciekawie poplątane ze sobą motywy działania na różnych płaszczyznach i w odmiennych sytuacjach. „Cień judasza” rozszyfrowałam dość szybko, ale bawiłam się naprawdę dobrze. Pani Anna Kusiak stworzyła mocną historię z krwi i kości. Nie mogłam odłożyć książki – a to jeden z najważniejszych elementów w kategoryzowaniu mojej kryminalnej przygody.

Czuję się dopieszczona, kiedy historia prowadzona jest kiedyś i teraz. Dwie linie czasowe pozwalają, według mnie, bardziej zaangażować się czytelnikowi w całość. To „kiedyś” w tym przypadku to lipcowa noc i typowo wiejski festyn z muzyką disco polo. Dawniej to były imprezy – tańce do białego rana, inna rzeczywistość, inni ludzie, ale… to samo zło czające się w człowieku. Osiemnastoletnie kuzynki Klaudia i Aneta mają przed sobą piękna przyszłość – są młode i wierzą, że świat stoi przed nimi otworem. Do domu wraca jednak tylko Klaudia. Zwłoki drugiej dziewczyny zostają odnalezione po jakimś czasie. Śledztwo zostaje umorzone. A jak to na wsi bywa, ludzie snują domysły, osądzają i sami stawiają wyroki.

To „teraz” jest odbiciem przeszłości. Każda teraźniejszość odczuwa siłę działania dawnych zbiegów okoliczności, napotkanych ludzi czy decyzji. Takie piętno, od którego ciężko jest się uwolnić. Klaudia na nowo musi poradzić sobie ze wspomnieniami, kiedy wraca na stare śmieci, ze względu na śmierć matki. Idzie śladami dawnych tragedii i ciężko jest jej odnaleźć się w tej starej czasoprzestrzeni. Rozdrapuje rany, widzi wzrok sąsiadów i rodziny, która została w świecie domysłów, wyroków bez pokrycia i pragnie jak najszybciej uporać się ze sprawami, by móc wyjechać z miejsca, które kojarzy się tylko z problemami, smutkiem i tajemnicą. Główna bohaterka jednak wpada w wir znaków zapytania i pragnie poznać prawdę – najbardziej okrutną i przykrą.

Jeśli miałabym jednym słowem określić książkę Pani Anny Kusiak to byłoby nim tajemnica. Jest ona w sercach bohaterów, w domu Klaudii, w całej historii. Czuć w tej historii zapach starych problemów i trud, jaki ponosi główna bohaterka, by zacząć życie na nowo, zapominając o tym, co nazywa się demonami przeszłości. I powiem Wam, że to debiut literacki. Trudno w to uwierzyć, ale cieszę się, bo liczę na to, że „Cień judasza” zdobędzie same pozytywne opinie, co stanie się katalizatorem do powstania kolejnej książki Autorki, po którą sięgnę z ogromną chęcią.

Za książkę dziękujemy Wydawnictwu Zysk i S-ka.

 

 

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń