Przejdź do głównej zawartości

Polecane

Blask ostatecznego kresu - Fabryka Słów

  „Blask   ostatecznego kresu” to wspaniałe i satysfakcjonujące zakończenie naprawdę genialnej trylogii obfitej w fascynujące postaci, potwory, cudownego,   rozbudowanego świata, oraz fabuły, która niejednokrotnie powodowała przyspieszone bicia serca i dała nam wiele wspaniałych wydarzeń. Podobało mi się, jak Islington połączył wszystkie elementy układanki, o których wspominał w całej trylogii. Byłem pod wrażeniem tego, jak pełne i kompletne okazało się zakończenie tej książki i serii. Jednak nadal to wykreowany świat oraz historia robią tutaj największe wrażenie! Zawarte w nich elementy takie jak poznanie swojego losu, alternatywne płaszczyzny egzystencji, gdzie czas nie rządzi się normalnymi zasadami. W tej książce jest też mnóstwo akcji i myślę, że ten element jest jej największą siłą. Islington ma talent do wciągania nas w sam środek konfliktu, abyśmy mogli zobaczyć realne konsekwencje działań militarnych. A te często bywają tragiczne. Koejną zaletą książki są jej bohaterowie.

"Wzgórze wisielców" Yrsa Sigurdardottir

 

Ta okładka wprost mówi, żeby sięgnąć po nią. Tytuł i szata graficzna od razu intrygują i wskazują na to, że będziemy mieć do czynienia z czymś mocnym i zapadającym w pamięć. Moc była, ale czy zapamiętam ową historię na bardzo długo? Tego nie wiem, na pewno pochłonęłam „Wzgórze wisielców” bardzo szybko, bawiąc się przy tym przednio.

Uwielbiam kryminały, które stoją klimatem, ze względu na miejsce, w którym dzieje się okrutna zbrodnia. Tutaj jest to nieziemsko wykreowane – mamy ponure lawowisko na obrzeżach Rejkiawiku. Dawniej działy się tutaj okrutne egzekucje, teraz zwiedzają je turyści. Autorka serwuje nam duszny i ciężki nastrój – w powietrzu unosi się mgła dobrze zarysowanego problemu. W tym katastroficznym odcieniu, na Wzgórzu Wisielców, znaleziono zwłoki wiszącego mężczyzny. Zaczyna się gonitwa myśli, istna jazda bez trzymanki. U denata widać gwóźdź wbity w klatkę piersiową, który świadczy o tym, że nie jest to zwykłe samobójstwo. Żeby dodać pikanterii, w mieszkaniu ofiary, odnaleziony zostaje czteroletni chłopak. Akcja zaczyna pędzić, pytania namnażać, a cała zagadka staje się siecią skomplikowanych wydarzeń, które naprawdę zaskakują i sprawiają, że gęsia skóra nie schodzi z czytelnika.

Jeśli chodzi o same postaci, które zajmują się śledztwem, to nie zaangażowałam się w ich świat zbyt dosadnie. Skupiłam się bardziej na interesującej i zawiłej historii, która sama w sobie była już naprawdę bogato przedstawiona. Męczyłam się troszkę z nazwiskami, ale to zupełnie osobista kwestia.

Zaznaczyć muszę, że nie jest to kryminał zaliczany do tych lekkich. „Wzgórze Wisielców” naprawdę obezwładnia czytelnika taką ponurą atmosferą, w której beznadzieja i problemy tylko i wyłącznie narastają i uderzają niemal na każdej stronie swoją realnością. Czuć wszechobecny strach, wiszącą mroczną zagadkę. To studium „przemocy, przywilejów i zemsty”.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, ale mam ogromną ochotę sięgnąć po „Odziedziczone zło” i „Porachunki”.   


Dziękujemy Wydawnictwu Sonia Draga za egzemplarz książki do recenzji.

 

Komentarze

Popularne posty

Łączna liczba wyświetleń